نویسنده موضوع: آیین رفتار حرفه ای و مسئولیت قانونی حسابرسان  (دفعات بازدید: 1387 بار)  به اشتراک گذاری در فیسبوک 

آفلاین najmdini

  • کاربر جدید
  • *
  • سپاسگزاری ها
  • -تشکر کرده: 0
  • -تشکر شده: 2
  • ارسال: 4
  • امتیاز های کاربر: 2
  • مقطع تحصیلی: کاردانی
  • دانشگاه: غیر انتفاعی
احکام
احکام به نحوه کاربرد اصول بنیادی و جنبه دستوری و عملی کار حسابرس مربوط می شود. احکام مطابق با آیین رفتار حرفه ای منتشر شده توسط جامعه حسابداران رسمی ایران را می توان به صورت زیر برشمرد:
1-استقلال
هنگامی که حسابداران حرفه ای مستقل مسئولیت انجام کاری را به عهده می گیرند که مستلزم گزارشگری حرفه ای است، باید فاقد هرگونه نفع و علاقه ای، صرف نظر از آثار واقعی آن باشند که ممکن است بر درستکاری، بی طرفی و استقلال ایشان تأثیر گذارد یا به نظر رسد که تأثیر می گذارد.
هر عضو شاغل در حسابرسی، در کاری که مستلزم گزارشگری حرفه ای است باید مستقل باشد یعنی :
آ- استقلال واقعی داشته باشد: حسابرس در طول دوره قرارداد باید بی طرفی خود را حفظ کند و بدون تعصب و پیش زمینه قبلی به کار خود ادامه دهد.
ب- استقلال ظاهری داشته باشد: یعنی حسابرس به گونه ای کار خود را انجام دهد که از دید اشخاص ثالث مستقل به نظر برسد.
مواردی که استقلال واقعی یا ظاهری حسابرسان را خدشه دار می کند:
آ)داشتن هرگونه روابط مالی با صاحبکار که شامل منافع مالی مستقیم یا غیرمستقیم قابل ملاحظه در شرکت صاحبکار، دریافت تسهیلات مالی از صاحبکار یا هر یک از اعضای هیئت مدیره، مدیران ارشد و یا سهامداران اصلی یا پرداخت تسهیلات مالی به آن ها، مشارکت با هر یک از اعضای هیئت مدیره، مدیران ارشد و سهامداران اصلی(به استثنای تسهیلات مالی دریافتیدر روال عادی از سیستم بانکی و سایر موسسات اعتباری) و داشتن منافع مالی در یک واحد اقتصادی که دارای نفوذ قابل ملاحظه در شرکت صاحبکار یا تحت نفوذ قابل ملاحظه توسط صاحبکار است،
ب)داشتن هرگونه رابطه شغلی با صاحبکار: حسابرس در سال مورد رسیدگی یا سال قبل از آن عضو هیئت مدیره یا کارمند ارشد، شریک یا مدیر اجرایی صاحبکار باشد،
پ- ارائه سایر خدمات به صاحبکاران حسابرسی: در این گونه موارد حسابرس باید ضمن رعایت دقیق اصول و ظوابط حسابرسی، آن گونه عمل کند که به صلاحیت حرفه ای و استقلال وی خدشه وارد نشود و حسابرس باید متوجه باشد که نقش مدیریت واحد مورد رسیدگی را در تصمیم گیری یا اجرا ایفا نکند،
ت)روابط شخصی و خانوادگی: چنانچه حسابرس، وجود این گونه روابط را بین خود و صاحبکار یا افرادی نظیر رئیس یا اعضای هیئت مدیره و یا مدیران شرکت صاحبکار را تهدیدی برای حفظ استقلال واقعی یا ظاهری خود بداند، باید عدم پذیرش خدمات را مورد بررسی قرار دهد، و
ث)حق الزحمه: حسابرس نباید بخش عمده ای از درآمد های سالانه خود را از طریق یک یا چند صاحبکار تأمین کند تا موجب بروز ابهام نسبت به استقلال وی گردد. لازم به ذکر است که حسابرسان باید از پذیرش حق الزحمه های مشروط(پرداخت حق الزحمه مشروط به حصول نتیجه ای خاص، درصدی از یک مبلغی خاص یا موارد مشابه) بجز مواقعی که براساس قوانین و مقررات تعیین می شود، خودداری کنند.
سایر موارد نقض استقلال، مشتمل بر خرید کالا و پذیرش هدایا و پذیرایی، مالکیت سرمایه، ارتباط طولانی کارکنان ارشد با یک صاحبکار، درگیری صاحبکار و حسابرس در دعوی حقوقی و حسابرسی صاحبکاری که شریک سابق موسسه بوده است می باشد.
در کلیه مواردی که حسابرس مستقل، وظیفه اعتباردهی به اطلاعات تهیه شده را بر عهده دارد رعایت استقلال ضروری است.
در موسسات حسابرسی افراد زیر می بایست نسبت به صاحبکار مستقل باشند:
آ- تمام شرکا یا سهامداران موسسه،
ب- تمام کارکنان رده مدیریت که در دفتری از موسسه شاغلند و به میزان قابل توجهی در اجرای قرارداد نقش دارند، و
پ- تمام کارکنان حرفه ای که شخصا در اجرای کار مشارکت دارند.
تغییراتی که در سال های اخیر باعث افزایش استقلال حسابرسان شده است:
آ)گسترش استفاده از کمیته های حسابرسی در شرکت ها، و
ب)حکم بورس اوراق بهادار برای شرکت های سهامی عام که حسابرسان خود را تغییر می دهند. در این صورت شرکت باید دلیل تغییر را بیان کند و حسابرس نیز می تواند از خود دفاع کند.
2- صلاحیت حرفه ای
حسابرس باید از پذیرش خدمات حرفه ای که فاقد صلاحیت لازم برای انجام آن است خودداری کند.
مفهوم صلاحیت حرفه ای از دو دیدگاه قابل بررسی است:
آ- کسب صلاحیت: براساس ضوابط تشکل های حرفه ای مربوط که شامل آموزش های ویژه، گذراندن آزمون ها و کسب تجربیات حرفه ای است، تعیین می شود، و
ب- حفظ صلاحیت: مستلزم آگاهی مستمر از تغییر و تحولات حرفه به ویژه بکارگیری یک سیستم کنترل کیفیت برای اطمینان از کیفیت مطلوب خدمات حرفه ای و منطبق با اصول و ضوابط حرفه ای است.
3- حق الزحمه
ارائه خدمات حرفه ای که مستلزم دستیابی به مهارت، دانش و تجربه است، حق دریافت حق الزحمه را برای حسابرسان محفوظ نگه می دارد.
حق الزحمه های حرفه ای باید با در نظر گرفتن مهارت و دانش مورد نیاز، زمان مورد نیاز، میزان مسئولیت انجام خدمات و سطح آموزش و تجربه مورد نیاز متناسب با ارزش خدمات حرفه ای انجام شده برای صاحبکار باشد.
4- فعالیت های ناسازگار با حرفه حسابرسی
حسابرس باید از پذیرش و انجام فعالیت هایی که با خدمات حرفه ای ناسازگاری دارد و ممکن است به درستکاری، بی طرفی، استقلال و حسن شهرت حرفه ای او لطمه وارد کند خودداری کند.
5- ارتباط با سایر حسابرسان
در مواردی که یک حسابرس، جایگزین حسابرس دیگر می شود باید در خصوص هر گونه دلایل حرفه ای برای عدم پذیرش کار تحقیق و بررسی کند که این امر بدون ارتباط با حسابرس قبلی امکان پذیر نیست.
6- استخدام کارکنان شاغل نزد موسسات حسابرسی دیگر
حسابداران رسمی باید بدون اطلاع حسابدار رسمی دیگر به طور مستقیم یا غیر مستقیم، از بکار گرفتن یا استخدام کارکنان حسابدار رسمی دیگر خودداری کنند. لازم است شروع به کار هر یک از کارکنان، پس از قطع ارتباط با محل کار قبلی و ارائه گواهی سابقه کار انجام شود.
7- ارائه گزارش(نتیجه) خدمات حرفه ای
آ)حسابدار رسمی نباید نسبت به صورت های مالی که توسط او یا شرکای موسسه رسیدگی نشده است، اظهار نظر کند.
ب)حسابدار رسمی نمی تواند به کسانی دیگر غیر از شرکای حرفه ای عضو جامعه اجازه دهد از طرف یا به نام وی یا موسسه حسابرسی که در آن شراکت دارد، گزارش حسابرسی و بازرس قانونی را صادر و امضاء کند.
8- آگهی و تبلیغات
تعیین حدود مجاز آگهی و تبلیغات توسط هر یک از حسابرسان به عهده هر یک از تشکل های مربوط است.
در آگهی و تبلیغات حسابداران رسمی، اطلاعات لازم باید به گونه ای واقع بینانه و به طور صحیح، کامل و شایسته در اختیار عموم قرار گیرد.
منبع: حسابرسی1
نوشته: دکتر شکراله خواجوی، حمید الهیاری، میثم نوشادی

تالار گفتگوی حسابداری


Tags: